Aktualności

Szczegóły

Nadrzędna kategoria: Wydarzenia

Opublikowano: 01 grudzień 2016

Aleksandar Čotrić to mistrz krótkiej formy prozatorskiej, o czym przekonałem się w trakcie lektury jego celnych warsztatowo „Zapisków z posiedzenia”, które na rynku polskim ukazały się w 2013 roku za sprawą tłumaczki i popularyzatorki literatury bałkańskiej – Olgi Lalić-Krowickiej, będącej również inicjatorką poprzedniej polskiej edycji utworów tego serbskiego pisarza – wyboru aforyzmów pt. „Czarna księga” (2011 r.).
Na omawiany zbiór składa się 71 krótkich obrazków literackich nasyconych do głębi i po brzegi groteską oraz absurdem. W krzywym zwierciadle prezentowanych tekstów odbija się życie społeczno-polityczne i obyczajowe współczesnej Serbii; nie oszczędzono też uszczypliwości i złośliwości klasie politycznej, urzędnikom i, jakkolwiek zabrzmi to enigmatycznie, systemowi. Natura karykaturalnych malowanek Aleksandara Čotricia to w równej mierze żywioł mowy (przejawiający się w dialogach, rozmowach, sprawozdaniach z posiedzeń różnych gremiów, wypowiedziach imitujących teksty urzędowe, interpelacje czy sprawozdania poselskie), jak i krwisty opis zdarzeń.  

Czytaj więcej: Arkadiusz Frania - Krzywe zwierciadła Aleksandara Čotricia

Szczegóły

Nadrzędna kategoria: Wydarzenia

Opublikowano: 01 grudzień 2016

Arkadiusz Frania

Rozbijanie ściany

Żeby stworzyć coś nowego i dorzecznego, trzeba najpierw unicestwić stare przyzwyczajenia, rutyniarskie przytakiwanie i aplauz dla hierarchicznego status quo, trzeba zabić w sobie dziewczynkę, niedojrzałość, dziecinność. Heroina Olgi Lalić-Krowickiej (ur. 1980) z tomu „Dzisiaj przyjdzie w brązowym” (wydanie drugie zmienione, Krosno 2006) – „Lalka w betonie” (s. 31) – postanowiła wydobyć się ze skorupy: „Za murem jestem / w teraźniejszości / na cyfrę dwa podzielona” (s. 50), „Przeskoczyła przez mur. / Potem zawróciła i zburzyła go” (s. 12). Mur jest symbolicznym odgrodzeniem „ja” od rzeczywistości, stada ludzkiego: „Lgną za murem” (s. 17), „a oni kpią za murem rozbitym w dniu moich urodzin” (s. 13), choć ostatni z cytatów może sugerować przebijanie ściany dzielącej ciało od duszy, „ja somatycznego” od „ja psychicznego”. Nie od rzeczy będzie też nawiązanie do przeistaczania się człowieka prenatalnego w homo sapiens: „Chłopczyk czuł, że urośnie, / tylko z brzucha nie mógł się na razie wydostać” (s. 12). Zaryzykuję więc twierdzenie, że debiutancki zbiór młodej poetki z Dukli „Dzisiaj przyjdzie w brązowym” jest obszernym, niewolnym (całe szczęście) od hipnotycznego uwodzenia czytelnika, głosem na temat „narodzin”.
Wrażliwa, magnetyczna dusza Olgi Lalić-Krowickiej („Wszystko bije dusza też”, s. 13) jeży się raniącymi nas podczas lektury opiłkami ważnych słów, które, choć wyglądają nad podziw niewinnie, dziewiczo na białych kartach tomu, stają się dla mnie słowami-potworami, słowami-demonami. Zagarniają całą uwagę, nerwy. W konterfekcie kobiety czytamy, że „W sercu ma odłamek żelaza, / żeby wszystko nie było zbyt delikatne” (s. 11). Podmiot liryczny podświadomie unika poloru, łagodności, lukru, anielskości, skoro przyznaje się: „Gryzie mnie wyobraźnia z drutów utkana” (s. 59). Bohaterka każdą płaską powierzchnię musi ożywić rysą, brudną plamą, zaciekiem, bruzdą, fałszywym proroctwem, „czystą bzdurą przepowiedni” (s. 13), linią nieregularną, quasi-nieporadnym dźwiękiem: „Napiszę wiersz. Może. Krwisty. Wojowniczy. Istny” (s. 13). Nawet zdanie o miłości, zapowiadające słodycz „utulenia” kochanki przez oblubieńca nagle przez dwa końcowe słowa zrogowaciało: „Dotknął jej czoło, utulił policzki dłonią szorstką” (s. 89).

Czytaj więcej: Arkadiusz Frania - "Rozbijanie ściany"/ Olga Lalić-Krowicka "Dzisiaj przyjdzie w brązowym"

Szczegóły

Nadrzędna kategoria: Wydarzenia

Opublikowano: 01 grudzień 2016

Preuzeto sa/Źródło:

https://www.youtube.com/watch?v=uwf1aeh_rwA&feature=youtu.be

Szczegóły

Nadrzędna kategoria: Wydarzenia

Opublikowano: 01 grudzień 2016

Preuzeto sa/Źródło:

http://www.tacno.net/kultura/olga-lalic-krowicka-dubina-mitomanije/