NIEDOKOŃCZONA KOLEKCJA
Ostrym piórem
wypisuję słowa,
jak listonosz w białym garniturze
ziarnko po ziarnku zdziobuję,
kiedy chomąto jest ściśnięte
i przylega do gardła.
Dodaję plamy
z palców i biurka,
kiedy na wietrze
ostatni znaczek odlatuje
do nieba nieodnalezionych śladów,
nasze życie
to niedokończona kolekcja.
I wszystko odleciało:
notatki, fotografie, mnóstwo książek
twoich snów nieprzeczytanych,
życie zostało powiedziane zbyt szybko
wzdłuż świętych grobów.
Ostrym piórem
niech soldateska celuje
w stado nagich origami,
Sadako chce żyć,
żyjemy, kochanie,
teraz twoje łono staje się
całym tym różnorodnym światem.
A kiedy na wietrze
poleci pierwszy znaczek,
jak tysiąc osiemset czterdziesty
Penny black, szuka wartości nominalnej,
szczyty piersi księżycowatych, szczyty stożka,
i wszystko po prostu odleciało:
fragmenty, eseje, opowiadania,
w stronę ogrodu rozdartej próżni.
Kolekcjonerem jest
Ten, Który trzyma
krzyż i gwiazdę.
LUSTRO PAPIEROWE
Widzisz
oczami niebospojrzenia,
odblask naszych dusz
w podróżach w czasie,
pisze się...
Widzisz
symbolikę liter
z którymi piszą
nazwy naszych ciał:
Dziecko przed lustrem
jest coraz bliżej!
Widzisz
słownik wszechświata
oraz wizerunek Drzewa Życia
którego tylko drzazgami jesteśmy...
Dlaczego papier milczy?
Ponieważ od postaci swej
nie mogę się oderwać!
Bo się spalam
leniwie jak knot,
jak migoczący księżyc,
podczas gdy fagot zagląda do ucha,
odkładają się w rogówce
cząstki kwarcowe hosanna,
w rytuale przemieniania piasku
w milenijny obelisk słońca.
Dlaczego papier milczy?
Kiedy na ciebie czekałem
uzbrojony bez ubrania,
podczas dwudziestki
podczas trzydziestki...
Przed flotą
uzbrojonych kanonierek...
Nawet nie podczas pięćdziesiątki
nawet nie podczas sześćdziesiątki...
Dlatego wzywam rok zerowy,
Wzywam pierwszy wiek,
geometryczne paralele, które się oddalają
jak drabina do podniebia,
jak miasta, które się stapiają,
oczekując na nowe migracje,
jak lustro, które w jednej chwili
uniża i wywyższa cię,
jako dyftong
kiepskich drukarni,
to metaforyczne urządzenie
z rycinami wyrytymi ciemnością...
Jakie linie i parabole
Van Gogh przeciął ostrzem?
Dlaczego papier milczy?
O znalezieniu zera
o znalezieniu nieskończoności..
Czekając by
pomnożyć się przez dzielenie,
ponieważ gwiazdy są naszymi przodkami,
bo jesteśmy tylko drzazgami...
ALFABET BRA I L L E ’A
Nigdy do mnie nie pisz
słów i liter
których nie mogę
pod opuszkami palców
widzieć...
Nigdy do mnie nie pisz
pod światłem
starej lampy naftowej
lub w pośpiechu
porannego światła.
Jeśli będziesz
inaczej pisał
pisz do mnie na
adres Braille’a lub
adres pierwszego sąsiada
który szuka w snopkach
pszenicy i rozmarzonych kochanków,
chociaż nie odkryje nic podobnego,
ziarnistego, w kolorze miodowym,
więc wysyłaj list
w inne miejsce
w stronę księżyca
bezsenności bez oczu.
DO KORYNTIAN, POST SCRIPTUM
O Koryncie, teraz do ciebie płynę,
wybrzeże blado mnie odcisnęło,
wśród ławic ryb bym zamieszkał,
aby nauczyć się cichej piosenki o miłości.
Ale dopiero gdy pokój w sercu usnął,
słyszałem głosy, że cały wszechświat jest zakrwawiony
upadł pod naporem tyranów,
głodni płaczą pod ostrzem miecza
i ogłaszają śmierć bogów,
rozszerza się rozszerza ciemne niebo w oczach
podczas gdy fale połykają wieże i miasta
i żagle na krzyżach
jak okruszek chleba.
Czy w niezgodzie i podziale,
chcecie się nasycić?
Nawet Chrystus nie był podzielony, ale ukrzyżowany!
A według Pawła nas zadłużył,
ani jego ciężaru
nie spłaciliśmy,
i w każdej Świątyni płomień...
Nebojša Lapčević - urodził się w 1966 roku w Kruševacu. Opublikował zbiory wierszy: Seme na vetru/Siemię na wietrze (Bagdala, Kruševac, 1999), Strofe u praslikama/Strofy u praobrazów (Čigoja druk, Beograd, 2003), Dolazak Hrista na Menhetn/Przybycie Chrystusa na Manhattan. (Euro-grafika, Zvornik, 2010); tryptyk prozatorski Ovaploćavanje/Wcielenie, Pesnik i njegovi modeli/Poeta i jego modele (Apostrof Belgrad; Bagdala, Kruševac, 2001); dramat Rimska prič/Rzymska historia; książka non-fiction o kulturze sportowej Srce na teren/Serce na boisku (Narodna knjiga, Belgrad, 2005), promowana w ośrodku medialnym SD Crvena zvezda; opowiadania Ulaz na južna vrata/Wejście do południowych drzwi (Narodna knjiga, Belgrad, 2007), opowiadania dla dzieci Ko je drpio Čarlija/Kto ukradł Čarlija (Eurografika, Zvornik, 2009), na podstawie którego zrealizowano spektakl teatralny dla dzieci (Studio Teatralne KCK); libretto Krst svetog cara Konstantina/Krzyż Świętego Cesarza Konstantyna (Archiwum Historyczne, Kruševac, 2013), po którym kantatę sceniczną skomponował Miroljub Aranđelović Rasinski, która została wykonana dla Vidovdan 2013, libretto do pierwszej opery Kruševac Lazarevo obretenije, wystawionej w 2014 i 2021 roku; powieść Jezero u ćelijama/Jezioro w komórkach (Niškie Centrum Kultury, 2013); powieść Scenario za Vudija Alena/Scenariusz dla Woody’ego Allena (Arte, Belgrad, 2014).
Publikował w wielu gazetach i czasopismach. Jego wiersze znalazły się w kilku antologiach i zostały przetłumaczone na język angielski, macedoński, francuski, włoski, szwedzki, bułgarski, polski...
Jest laureatem następujących nagród: Rasinski cvet (dwukrotnie) za rok 2002, Pióro diaspory SKRF, Uznanie miasta Zvečani za wkład w kulturę serbską; nagrody Targów Książki w Rasin dla książki roku za powieść Jezioro w komórkach; Złotej odznaki Serbskiej Wspólnoty Edukacyjnej, nagrody za najlepszą powieść awangardową roku w Serbii i diasporze 2014 (Scenariusz dla Woody’ego Allena).
Opublikował zbiór wierszy dla dzieci Zašto roda nebom hoda/Dlaczego bocian przechadza się niebem (NBK, 2014) wraz z Momirem Dragićevićiem, z którym jest założycielem RODA FEST. Za twórczość literacką dla dzieci został uhonorowany Nagrodą „Brana Cvetković” w 2018 r. oraz Nagrodą UKS „Radoje Domanović” i „Pieczęcią Księcia Łazarza”. Opublikował zbiory dotyczące Prijezdy i Morawy Testament księcia Prjezdy (Rasinius, 2019), zbiór opowiadań Rukopis u terakoti/Rękopis w terakocie (KOV, 2020), we współautorstwie z Rasinskim monografię Lazarevo obretenije (Diecezja Kruševačka, 2021 oraz tomik wierszy Zbieracze pyłku/Berači polena (Povelja, Kraljevo, 2019).
Jest członkiem Związku Literatów Serbii, członek/współpracownik Macierzy Serbskiej, Honorowy członek Stowarzyszenia Pisarzy Nowego Sadu, prezesem Klubu Literackiego Bagdala. Mieszka w Kruševacu w Serbii. Zatrudniony w Centrum Kultury Kruševac. Jest redaktorem programu Legat Milić z Mačvy.