|
|
|
Eugenio Fočić
transwersalny
Czuję niewidzialnych aniołów podczas gdy ciągną cienie poprzez łąki
i rozprzestrzeniają zmysłowo cudowny wieczór.
Zasłona miękkiej ciemności przykrywa spowiedź dnia.
Szczęście jest niedotykalne, realizowane poprzez emocje
zjednoczone w topiących się zamiarach i pragnieniach,
odporne na przeszłość i bez pytań przyszłość.
Dziś chodziłem bez nich
poprzez transwersalne fale wnętrza
stopiony z powodami perfekcji chwili
Teraz w ciągłości.
W przerwanej gadce kroków,
stopa zamilczała na mchu
puściwszy w ruch vakuum
Zabrałem światłość wysokości
gdy się krzepiła na powierzchni wody
i czule trzymając ją dłonią z fotonów
zabrałem ją poprzez siebie do ziemi.
I staliśmy się Jednością.
Nie bój się Boga. Nie bój się Siebie w pulsowaniu istnienia.
Biografia/Biografija
Eugenio Fočić, urodzony w 1973 roku w Zagrzebiu, gdzie obecnie
mieszka i pracuje. Najlepszy rzeźbiarz i parkieciarz między poetami, a
także najlepszy poeta między budowlańcami. Człowiek z tysiącami
zawodów i z tysiącami zapytań.
Wiersze publikował w czasopiśmie RE, zbiorze
Erato 2004
(Zagrzeb
2004), w Zelenom konju.
Opowiadania publikował w czasopismach:
Urbani vračevi, w zbiorze
Najkraće priče 2004 (Belgrad, 2005), Večernji
list, Novi Varaždinec, a
także w Internecie www.knjigomat.com.
Jego pokrewne blogi to: slikovnica.mojblog.hr i
slovojed.bloger.hr.
Eugenio Fočić je rođen 1973. godine u Zagrebu gdje živi i radi. Najbolji klesar i parketar među pjesnicima kao i najbolji pjesnik među građevincima. Čovjek s tisuću zanimanja i tisuću pitanja.
Pjesme objavio u: časopisu
RE, zbirci Erato 2004 (Zagreb, 2004),
i u Zelenom konju.
Priče objavio u časopisima:
Urbani vračevi; zbirci Najkraće priče 2004 (Beograd,
2005),Večernjem listu, Novi Varaždinec, a možete ga naći
i na www.knjigomat.com
Matični blogovi su mu slikovnica.mojblog.hr i slovojed.bloger.hr
|
|
